یک آیه از سوره نحل با صدای استاد منشاوی که در لیبی در سال 1967 اجرا کرده. نمیشه از مجموعه تلاوتهای لیبی استاد منشاوی صحبت کرد و اشاره ای به این تلاوت نکرد. در این پست یک مقطع دیگر گذاشته بودم. نسخه متداول این تلاوت که از قدیم وجود داشته همراه با اکو هست که پارسال آقای توفیق الحرب از لیبی که به آرشیو رادیو تلویزیون لیبی دست پیدا کرد توانست نسخه اصلیشو پیدا کنه منتها انگار که خوب ضبط نشده (یا تبدیل نشده) و در نتیجه صدا بعضی جاها کیفیت خوبی نداره. به همین خاطر من مقطعی که از قدیم وجود داشته رو اینجا میذارم که یه کم اکو داره. مقاطع فوق العاده ای داره که این آیه یکی از همان ها است. به گونه ای مَد کلمه "سما" رو قرائت میکنه که شنونده رو سمت آسمان میره...
أَلَمْ یَرَوْا إِلَى الطَّیْرِ مُسَخَّرَاتٍ فِی جَوِّ السَّمَاءِ مَا یُمْسِکُهُنَّ إِلَّا اللَّهُ ۗ إِنَّ فِی ذَٰلِکَ لَآیَاتٍ لِّقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ(79)
آیا در مرغان هوا نمینگرند که در جوّ آسمان مسخّرند و به جز خدا کسی نگهبان آنها نیست؟! در این امر برای اهل ایمان نشانههایی (از قدرت حق) پدیدار است.
پ.ن: در توضیح عکس نوشتند که مربوط به یکی از سفر استاد به لیبی هست و از کیفش حدس زده میشه که مثلا تو ایستگاه قطار یا هتل هست که تازه رسیده.
ما را در سایت سوره آل عمران از مصطفی اسماعیل دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 164